Nieswoiste zapalenia kości i stawów

Wywołuje je najczęściej gronkowiec złocisty, rzadziej paciorkowiec hemolizują- cy, a w dalszej kolejności dwoinka zapalenia płuc, dwoinka opon mózgowych, go- nokoki, pałeczka okrężnicy, grypy i salmonella. Drobnoustroje zatrzymują się zwykle w okolicach ze zwolnionym przepływem krwi, w zatokach przynasad lub w krwiakach pourazowych. Najczęściej zakażenie przenosi się drogą krwionośną (ostitisf arthritis haematogenes), rzadziej następuje bezpośrednio, np. z rany.

Początkowo przeważają objawy ogólnego zakażenia. Po kilku dniach dołączają się objawy miejscowe: bóle samoistne, tętniące, wrażliwość na opukiwanie i dotyk, wzmożona ciepłota skóry. Bolesność samoistna w nocy świadczy o wytworzeniu się ropnia środkostnego. Złagodzenie bólu może świadczyć o przebijaniu się ropnia przez warstwę zbitą, pod okostną, lub później przez okostną. Jeśli nie podejmie się w porę leczenia, bóle ustępują, a gorączka spada po przebiciu się ropnia przez skórę.

Badania laboratoryjne wykazują leukocytozę, przyspieszony odczyn Biernackiego, niedokrwistość.

Na’radiogramie dopiero w drugim tygodniu zauważyć można zatarcie struktury beleczkowej kości. Po 2 tygodniach w okolicy ogniska zapalnego pojawiają się na-warstwienia okostnowe. Spowodowane są one uniesieniem okostnej przez wysięk zapalny, a następnie odokostnowym nowotworzeniem lcostniny. Martwicę kości można odróżnić dopiero po rozpoczęciu procesów reparacyjnych i gdy tkankę żywą od martwej oddzieli wzrastająca ziarnina. Sklerotyczne utkanie martwaka powoli otacza strefa słabiej uwapnionej tkanki kostnej. Drobne martwaki mogą zostać wchłonięte, większe natomiast są wydalane przez przetokę.

About The Author

admin

Leave a Reply