Obie lordozy i kifoza

Zmiany postawy ciała w okresie wzrostu organizmu wiążą się z rozwojem układu nerwowego, narządu ruchu oraz z okresami szybkiego wzrostu. Główne dwa okresy szybkiego wzrostu zachodzą we wczesnym dzieciństwie oraz w okresie dojrzewania płciowego. Wzrost ten dotyczy głównie kończyn (zwłaszcza dolnych), gdyż kręgosłup rośnie równomiernie niewielkiego stopnia przyśpieszenie następuje w okresie dojrzewania płciowego.

Postawa dziecka daje się określić z chwilą podejmowania samodzielnych prób stania. W tym momencie dziecko ma już wykształconą lordozę szyjną oraz zaznaczone tyłowygięcie, obejmujące odcinek piersiowo-lędźwiowy kręgosłupa, w związku z czym występuje typowe zaokrąglenie jego pleców. Dalsze zmiany postawy ciała dziecka zależą głównie od kształtowania się lordozy lędźwiowej, a jednocześnie od zmniejszenia nadmiernie wypuklonego brzucha. Ostatecznemu wykształceniu przodowygięcie lędźwiowe ulega dopiero w okresie 7-8 roku życia. Od tego momentu postawa ciała dziecka jest prawidłowa i charakteryzuje się dobrym napięciem mięśniowym. Pogorszenie postawy, inaczej jej zwiotczenie, a w następstwie uwypuklenie brzucha oraz zaokrąglenie pleców, pojawia się w okresie dojrzewania płciowego (13-14 r.ż.). Zwiotczenie postawy, mające u swego podłoża zmiany natury neurohormonalnej, pogarszające sylwetkę ciała, kończy się z ustaniem okresu dojrzewania. Dochodzi wówczas ponownie do przyjęcia prawidłowej postawy ciała, cechującej się prawidłowym napięciem mięśniowym. W okresie tym następuje ostateczne pogłębienie i uformowanie lordozy lędźwiowej oraz towarzyszące tonusowi mięśniowemu spłaszczenie brzucha.

Stan ten w najlepszym wypadku trwa do 30 r.ż., po którym (wg niektórych już po 25 r.ż.), dochodzi do poważnego pogorszenia postawy, w związku z powoli postępującą utratą siły mięśniowej (głównie tłocznia brzucha i prostownik grzbietu), powiększeniem masy ciała i następującym zwyrodnieniem (m.in. odwodnienie) krążków międzykręgowych. Wszystko to razem sprawia, że krzywizny kręgosłupa ulegają pogłębieniu, dochodzi do wystawania i zwisania brzucha (utrata kompensacyjnego działania tłoczni brzusznej) oraz zmniejszenia wzrostu.

W przypadku uszkodzenia krążka międzykręgowego prawidłowa postawa ma z jednej strony zapewnić maksimum wydolności kręgosłupa, przy jednoczesnym zmniejszeniu działających na niego nacisków.

About The Author

admin

Leave a Reply