Odra

Odra należy do tej grupy chorób, w których matka może przekazać odporność dziecku. Odporność nabywa dziecko jednak tylko wówczas, gdy matka chorowała na odrę. Odporność ta trwa przeciętnie 6-9 miesięcy. W związku z tym niemowlęta do pół roku życia z reguły nie chorują na odrę. Przebieg zaś odry w trzecim kwartale pierwszego roku życia jest bardzo łagodny.

W końcu okresu wylęgania pojawiają się pierwsze objawy zwiastujące zachorowanie. Są to najczęściej objawy nieżytowe nosa i spojówek. Nieżytowi spojówek towarzyszy światłowstręt. Dziecko unika patrzenia na światło, światło bowiem bardzo je razi. Występuje również podwyższenie temperatury ciała, które po dwóch, trzech dniach mija.

W końcu drugiego dnia okresu zwiastunów pojawiają się na błonie śluzowej wewnętrznej strony policzków na wysokości drugich zębów trzonowych górnych białe plamki, przypominające ziarenka piasku. Są to tzw. plamki Fiłatowa i Koplika. Plamki te są patognomoniczne dla odry. Ich stwierdzenie jest równoznaczne z rozpoznaniem odry. Ma to duże znaczenie, plamki te wyprzedzają bowiem znacznie pojawienie się wysypki i pozwalają na wcześniejsze izolowanie dziecka. Trzeba pamiętać, że odra jest już zaraźliwa na pięć dni przed pojawieniem się wysypki. Stąd duże znaczenie wykrycia plamek Fiłatowa i Koplika oraz odizolowania dziecka.

About The Author

admin

Leave a Reply