1
1
2
2
3
3
4
4
5
5

Wcześniak

Wcześniak. Poza małą masą ciała wcześniak zwłaszcza taki, który nie przekracza 1500 g, wykazuje następujące charakterystyczne cechy: skóra jego jest cienka, żywoczerwona, tkanka podskórna tłuszczowa słabo rozwinięta. Pofałdowanie skóry twarzy nadaje mu starczy wygląd. Klatka piersiowa jest długa, pępek nisko osadzony. U dziewczynek wargi sromowe większe nie przykrywają warg mniejszych, u chłopców często jądra nie zstąpiły jeszcze do mosz-t ny. Napięcie mięśni wcześniaka jest obniżone, jest on mało ruchliwy i mało aktywny, kończyny ma stosunkowo krótkie, szyję cienką,

Choroba zakaźna ciężarnej

Żadna choroba zakaźna ciężarnej nie jest bez wpływu na stan zdrowia płodu i jego prawidłowy rozwój. W pierwszych miesiącach ciąży szczególnie niebezpieczne są zakażenia wiruso- w e, które mogą spowodować poronienie lub nieprawidłowości w rozwoju płodu. Znaną przyczyną wad wrodzonych jest różyczka przebyta przez ciężarną w pierwszym trymestrze ciąży. W czasie epidemii grypy narasta znacznie liczba poronień samoistnych. Ciężkie płodowe zapalenie mózgu może wywoływać wirus cytomegalii (choroba wtrętowa). W dalszym okresie ciąży istotne znaczenie cho-robotwórcze mają zakażenia bakteryjne (gruźlica, kiła, listerioza) i pasożytnicze (toksoplazmoza). Zatrucia ciążowe, krwawienia z dróg rodnych, choroby narządu rodnego, cukrzyca, przewlekłe zapalenie nerek, wady serca ciężarnej mogą zakłócać prawidłowy przebieg ciąży i doprowadzić’do urodzenia dziecka chorego lub zagrożonego zaburzeniami metabolicznymi.

Odwodnienie

Odwodnienie jest to stan zmniejszenia zawartości wody w organizmie. Występuje wówczas, gdy dostarczanie wody do organizmu jest niewystarczające lub gdy wydalanie jej jest nadmierne. Odwodnienie jest typowym objawem w biegunce niemowlęcej, w stanach przegrzania, gorączce, niektórych niedomogach kory nadnerczy, oparzeniach i krwotoku.

W odwodnieniu występuje najczęściej zmniejszenie ilości płynu zewnątrzkomórkowego, a więc płynu znajdującego się w osoczu krwi i przestrzeniach śródtkankowych. Zachwiana zostaje wówczas równowaga pomiędzy wodą zewnątrz- i wewnątrzkomórkową, wpływającą na gospodarkę mineralną i procesy utleniania. Szczególnie wyraźnie zaznacza się wzajemna zależność zaburzeń wodnych i zaburzeń mineralnych. Wyrazem tego jest między innymi wyróżnianie trzech postaci odwodnienia:

Epidemia choroby Heinego i Medina

<p>Epidemia choroby Heinego i Medina występuje głównie w lecie. Dwie ogólnokrajowe epidemie tej choroby mieliśmy w miesiącach letnich w latach 1951 i 1958, a regionalną (wielkopolską) w roku 196,8. Nawet w okresie nieepidemicznym w chorobie tej obserwuje się wyraźną sezonowość występowania. Przypada ona głównie na sierpień i wrzesień. W okresie epidemii jest dużo postaci po-ronnych tej choroby. Przebiega ona wtedy bez porażeń, najczęściej pod postacią nieżytu gardła i dróg oddechowych oraz zaburzeń żo- łądkowo-jelitowych. Mogą one być jednak źródłem zakażenia.</p><!–more–><p>Do zachorowania skłonne są szczególnie osoby przemęczone, osła-bione bądź podlegające działaniu czynników zmniejszających zna- cznie odporność, np. nadmiernemu ochłodzeniu czy przegrzaniu. Dlatego w czasie epidemii powinno się chronić dzieci przed wszyst-kim, co powoduje zmniejszenie ich odporności.</p><p>Czynnikiem sprzyjającym zachorowaniu mogą być urazy i żabiegi chirurgiczne. Te ostatnie, zwłaszcza w obrębie jamy ustnej – wyrwanie zęba, wycięcie migdałków, rany w ich następstwie – mogą stać się wrotami zakażenia. W chorobie tej wrota zakażenia stanowi przede wszystkim przewód pokarmowy. Wrotami mogą też być drogi oddechowe – w zakażeniu kropelkowym.</p>