1
1
2
2
3
3
4
4
5
5

Staw ramienny

W stawie ramiennym i związanych z nim czynnościowo stawach (barlcowo-oboj- czykowy, mostkowo-obojczykowy i połączenie łopatkowo-piersiowe), możliwe są ruchy we wszystldch kierunkach i w takim zakresie, że bez zmiany ustawienia tułowia dostępne są dla ręki przedmioty umieszczone w każdym miejscu na odległość kończyny, również znajdujące się od tyłu. Dzięki możliwości wykonania wszystkich ruchów w stawie ramiennym może on kompensować ograniczenie ruchów w pozostałych stawach kończyny górnej, w tym również ruchów obrotowych przedramienia.

Odczyn tuberkulinowy

Odczyn tuberkulinowy jest dodatni przy niskich stężeniach, w okresie czynnym nawet przy stężeniu 1:1000, 1:10 000. Próba biologiczna z płynu stawowego może być ujemna, badanie histologiczne i bakteriologiczne węzłów chłonnych i wycinka torebki stawowej w 25-30% mogą być ujemne. Wyniki ujemne nie wyłączają gruźlicy, wyniki dodatnie na pewno ją potwierdzają. Badanie bakteriologiczne i hodowla prątków z wysięków stawowych bywają dodatnie jedynie w małym odsetku przypadków.

Statyczne skrzywienia kręgosłupa

Przykurcze i zesztywnienia stawu biodrowego, kolanowego lub stopy w nieprawidłowym ustawieniu, zwłaszcza w zgięciu i przywiedzeniu, a także skrócenie jednej kończyny dolnej, powodują w czasie stania skośne ustawienie miednicy w płaszczyźnie czołowej (po stronie krótszej kończyny talerz kości biodrowej jest ustawiony niżej).

Northfield i Wilkinson

W 1952 roku Brain, Northfield i Wilkinson ogłaszają swe spostrzeżenia, z których wynika, że pierwotne zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze, a nie tyłoprze- mieszczenie masy krążka międzykręgowego, są przyczyną mielopatii i radikulopatii w obrębie kręgosłupa w odcinku szyjnym. W 1957 roku Payne i Spillane wykazują, że chorzy dotknięci zmianami zwyrodnieniowo-zniekształcającymi, u których wystąpiła mielopatia, mieli wąski kanał kręgowy.

Spondyloza w odcinku lędźwiowym

Pierwszy opis spondylozy lędźwiowej pochodzi od Sachsa i Fraenkela (1900 r.). Przypadek dotyczył 48-letniego krawca, który z powodu trwających kilka lat bólów w okolicy lędźwiowo-krzyżowej stopniowo przybierał pozycję zgięciową, gdyż próba wyprostu wywoływała ból. Doszło do osłabienia kończyn dolnych oraz zaburzeń czucia. Ponieważ choroba postępowała i istniało podejrzenie ucisku przez guz, skierowano go do dr. Arpada Gerstera, znanego wówczas neurochirurga z Nowego Jorku. W czasie operacji nie natrafiono ani na guz, ani na wysięk chorobowy, lecz stwierdzono patologicznie pogrubiałe blaszki łuków oraz oponę twardą. Po laminektomii chory szybko zdrowiał, powróciły prawidłowe odruchy kolanowe, ustąpiły dolegliwości i polepszył się chód.

Endokrynopatie

Nerkowa (rachitis rena- lis, osteodystrophia re- nalis) wg klasyfikacji Denta: typ I – hyperphos-phatemia tu- bularis typ II t- glycosuria tubularis typ III – aminoacydu- ria typ IV – acidosis rena- lis tubularis typ V-VI złożone za-burzenia bez hiperpara- tyreozy niewydolność wydalni- cza soli fosforu, wtórny przerost i nadczynność przytarczyc zwiększa uwalnianie wapnia ze szkieletu dla neutralizacji kwasicy odwapnienie i zmiany torbielowo-włókniste szkieletu dorosłych, wzrost niski, chrząstki wzrostowe nierówne, złuszczenia nasady głowy kości udowej hiperfosfatemia, hiperfosfatazja, anemia leczenie internistyczne chorób nerek, ortope-dyczne leczenie zacho-wawcze, duże znie-kształcenie leczy się operacyjnie po uprze-dnim wyleczeniu przy-czyny lub wyrównaniu niedoborów witamino-wych różnicować z dysplasia metaphysaria (Jansen) i dysostosis (Schmid) typ I Denta- dziedziczenie domi-nujące, związane z płcią

Postacie amastigota

Objawy choroby Chagasa o przebiegu przewlekłym zależą od umiejscowienia pierwotniaka: wyróżniono m.in. postać sercową (zmiany w EKG, tachykardia, ból w klatce piersiowej, uczucie osłabienia), rozwijającą się w niewydolność krążenia, oponowo-mózgową, nadnerczową i tarczycową w każdej z nich występuje powięk-szenie wątroby, śledziony i węzłów chłonnych oraz limfocytoza i monocytoza we krwi obwodowej. W części przypadków – uznaje się to za charakterystyczną triadę – postacie amastigota oprócz mięśnia serca zajmują mięśnie przełyku i jelita grubego, rozwija się, oprócz kardiopatii, megaesophagus i/lub megacolon\ może dojść do perforacji jelita i nagłej śmierci.

Złamania trzonu kości udowej

Złamania trzonu kości udowej powstają w następstwie urazu bezpośredniego (wieloodłamowe) lub pośredniego (linia złamania skośna lub poprzeczna zależnie od kierunku sił łamiących).

Często w piśmiennictwie polecany jest płyn Ringera z mleczanem sodu ana z glukozą 5 proc. Podobne własności ma płyn pediatryczny z dodatkiem dwuwęglanu sodu (8,5 proc. roztwór w ilości zależnej od stopnia kwasicy lub glukoza z dodatkiem płynu Elkintona I ok. 1 ml/ /kg+dwuwęglan). W ciężkim stanie, zwłaszcza ze skłonnością do wzmożonego napięcia mięśniowego i drgawek – trzeba zwrócić szczególną uwagę na możliwość niedoborów Ca i Mg, które obok Na i K wchodzą w skład podstawowych elektrolitów zapotrzebowania dobowego.

Skutki uszkodzenia mięśni

Skutki uszkodzenia mięśni. Mięsień szkieletowy jest tkanką bogatokomórkową: substancja pozakomórkowa stanowi nie więcej niż 8-12% jego masy. Rozległe zranienie mięśnia powoduje masywne uszkodzenie komórek. Na przykład 2000 ml krwi wylanej w tkankach będzie powodować wydalenie 60 g azotu, 760 mg fosforu