Przebieg kliniczny

Rozpoznanie może być utrudnione w pierwszym okresie, gdy w podostrych po- stadach zapalenia kości nie ma zlokalizowanej bolesności. W różnicowaniu należy brać pod uwagę gruźlicę i nowotwory (guz Ewinga, reticulosarcoma, osteoclastoma malignum). Nieswoiste zapalenie przebiega z przewagą procesów tworzenia kości i tym różni się od gruźlicy, którą cechują przede wszystkim procesy niszczenia.

Oprócz przebiegu klinicznego o rozpoznaniu decydują badania laboratoryjne (bardzo przyspieszony odczyn Biernackiego, narastająca leukocytoza i anemia). Badanie radiologiczne ma znaczenie rozpoznawcze dopiero po kilku tygodniach trwania procesu (odczyn okostnowy, martwaki o kształcie ostrym, obfita sklero- tyzacja sąsiednich części kości).

Powikłania: 1) uszkodzenie chrząstki wzrostowej i w następstwie tego skrócenie i wygięcie kości, 2) wydłużenie kości w następstwie pobudzenia chrząstki wzrostowej, 3) złamania patologiczne w sąsiedztwie martwaka i ogniska ropnego, 4) me- taplazja złośliwa długotrwałych przetok, 5) skrobiawica po długotrwałym ropieniu,

– 6) posocznica i nowe ogniska zapalne w przypadkach zaostrzeń, 7) przejście zapalenia na staw, przykurcze, zbliznowacenia, 8) ubytki trzonów kości i stawy rzekome.

Leczenie dużymi dawkami penicyliny trzeba rozpocząć w I okresie, gdy jeszcze nie ma zlokalizowanej bolesności. Pobranie krwi w czasie gorączki, a zwłaszcza dreszczy, pozwala na wyhodowanie drobnoustrojów i sprawdzenie lekooporności, a tym samym użycie właściwego antybiotyku.

Jeśli leczenie rozpoczyna się w ciągu pierwszych 5 dni od wystąpienia pierwszych objawów, można nie dopuścić do wytworzenia się ropnia kostnego i martwaka. Antybiotyki podaje się jeszcze przez 2 tygodnie po ustąpieniu gorączki.

About The Author

admin

Leave a Reply