Przerost więzadeł żółtych

Pogrubienie więzadła żółtego uważa się za jedną z dodatkowych przyczyn zmniejszania światła kanału kręgowego, a tym samym bólów krzyża i radikulopatii ogona końskiego.

Normalne więzadło ma grubość 2-5 mm pourazowy przerost powiększa jego grubość do 4-8 mm. Ponieważ nie dochodzi do regeneracji tkanki rozciągliwej, na podłożu tkanki ziarninowej pojawia się tkanka włóknista, a to oznacza znaczne pogrubienie więzadła oraz utratę jego elastyczności.

W wywiadzie często stwierdza się uraz (w pozycji przeprostu lub zgięcia), co wskazuje na naderwanie więzadła, a następnie powstanie krwiaka.

W połączeniu z wąskim kanałem kręgowym, tyłoprzemieszczeniem krążka międzykręgowego czy też obecnością wewnątrzkanałowych osteofitów w spondylozie przerost więzadła żółtego staje się przyczyną ucisku korzeni.

Najczęściej przerost występuje na poziomie L4-L5, gdzie powoduje dodatkowo (oprócz spondylozy) przewężenie kanału kręgowego.

Więzadło żółte daje wypustki na boki łączące się z torebkami stawów międzywy- rostkowych na dachu bocznych zachyłków i otworów międzykręgowych. W tym miejscu nawet niewielkie pogrubienie więzadła może dawać ucisk grzbietowy, wymagający szerokiego wycięcia więzadła lub foraminotomii w celu odbarczenia usidlonych korzeni.

Chociaż radikulopatia w przebiegu spondylozy dotyczy zazwyczaj poziomu L4-L5, rzadziej L3-L4, to nierzadko do ucisku dochodzi na 3, a nawet 4 poziomach.

Chory z reguły ma trudności z chodzeniem, ponieważ wyprostna postawa ciała wywołuje ból krzyża oraz okolic stawu biodrowego i pachwin, a także drętwienia nóg. Chodzi zawsze silnie pochylony do przodu, kaszel i kichanie nasilają ból w okolicy pośladków. W miarę upływu czasu dochodzi do zaników mięśni i postępującego osłabienia kończyn dolnych.

About The Author

admin

Leave a Reply