Uszkodzenia kości

Do złamania kości u zdrowego człowieka konieczne jest nagłe zadziałanie dużej siły. Energia kinetyczna przenosi się nie tylko na kość, ale także na mięśnie i otaczające tkanki miękkie. W bezpośrednim sąsiedztwie złamania siła łamiąca oraz rozrywający ruch odłamów kości może doprowadzić do ograniczonej martwicy pourazowej mięśni, powięzi, naczyń i nerwów. Rozproszenie działającej siły powoduje znacznie szerszą strefę krwotoku i utraty płynu w postaci obrzęku pourazowego.

Z wymienionych względów (pomijając drobne kości, złamania bez przemieszczenia) właściwiej byłoby mówić o chorobie urazowej, gdyż sam termin „złamanie kości” nie daje w pełni obrazu uszkodzeń i następowych zmian nieodłącznie związanych ze złamaniem. Rodzaj złamania, jego postać i charakter pozostają w bezpośredniej zależności od rodzaju urazu, kierunku i wielkości działających sił, rodzaju kości, działania mięśni, wieku chorego oraz wielu innych zmiennych czynników. Zarówno urazy pośrednie, jak i bezpośrednie mogą wywoływać złamania zamknięte – czyli przerwanie ciągłości kości bez uszkodzenia powłok, oraz złamania otwarte, gdy odłam komunikuje ze światem zewnętrznym na skutek uszkodzenia powłok (skóra, powięź, mięśnie).

About The Author

admin

Leave a Reply